SŁOWO PROBOSZCZA

Drodzy Parafianie

       Kościół zawsze popierał modlitwę Różańcową jako ważną formę liturgicznej modlitwy Kościoła. Czym jest zatem Różaniec? Różaniec jest modlitwą serca. Kiedy modlimy się na Różańcu to serce mówi do serca- moje serce do serca Maryi. I nie może być inaczej. Różaniec zawiera w sobie wielkie bogactwo duchowe. Jest najpierw modlitwą ustną, ale jest i rozmyślaniem. W Różańcu znajdujemy wszystkie rodzaje modlitwy: a więc- Dziękczynienie- Prośbę- Uwielbienie. „Chwała Ojcu” i powracające „ Zdrowaś Maryjo” są wyrazem uwielbienia.
„Wierzę w Boga” jest potężnym Hymnem Dziękczynienia za łaskę ofiary i związane z nią dobrodziejstwa. Wreszcie „ Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo” ...... to najpiękniejsze modlitwy błagalne, których autorem jest sam Chrystus i Kościół Święty.

        Różaniec jest silną modlitwą, bo pochodzi z nieba. Poprzez odmawianie Różańca możemy wiele wyprosić łask, możemy powstrzymać gniew Boży za nasze grzechy i za grzechy świata.

Przy każdym objawieniu się Maryi czy to w Lourdes czy w Fatimie czy w Gietrzwałdzie, Matka Boża trzymając w ręku Różaniec prosi abyśmy zawsze odmawiali Różaniec.

           Różaniec to nasza droga z Jezusem i Maryją. Dlatego też wszystkich zachęcam do modlitwy Różańcowej nie tylko w miesiącu październiku, ale każdego dnia.

Szczęść Boże

 SŁOWO PROBOSZCZA

Drodzy Parafianie

    Przypowieść o robotnikach w winnicy, którą dzisiaj usłyszeliśmy, obrazuje biblijne twierdzenie, zgodnie z którym pierwsi będą ostatnimi, a ostatni pierwszymi. Bóg zna  prawdziwą wartość człowieka, wie kim jest   i wie dlaczego takim jest a nie innym. Dlatego zawsze właściwie i sprawiedliwie go ocenia - niezależnie od ludzkich kryteriów oceniania   i wartościowania.

Przypowieść ta poucza nas, że Bóg jest dobry i sprawiedliwy dla wszystkich a zwłaszcza dla tych  którzy przyjmują Jego zaproszenie, słuchają Go, przyjmują Go i idą za Nim.

Przypowieść ta  przekazuje nam prawdę o wielkiej dobroci Boga i niezmierzonej głębi Jego miłosierdzia.                                               

Szczęść Boże

SŁOWO PROBOSZCZA

Drodzy Parafianie

Bóg jest miłosierny. Korzystamy z tego miłosierdzia za każdym razem, gdy odwiedzamy konfesjonał. Dostajemy rozgrzeszenie  i  z "czystym kontem" wracamy do codzienności. W wielu rodzinach istnieje piękny zwyczaj, że przed wyjściem do kościoła do spowiedzi, trzeba się pogodzić i przeprosić wszystkich domowników; idziemy pojednać się z Bogiem, pogodzeni wpierw z bliskimi.

Tak często modlimy się słowami  "i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom" - czy zastanawiamy się nad ich sensem?  To nie jest łatwe - darować innym krzywdy i przewiny, ale czy my sami bez przerwy o to nie prosimy? Spróbujmy więc przebaczać innym, żeby samemu otrzymać przebaczenie.

Szczęść Boże

SŁOWO PROBOSZCZA

Drodzy Parafianie

       Wiara, której początek otrzymujemy na chrzcie świętym, domaga się stałego i systematycznego rozwoju po to, aby można było dostąpić łaski zbawienia i życia wiecznego w niebie. Droga do zbawienia i życia wiecznego nie jest więc ani łatwa ani prosta jakby to mogło się wydawać.                  

      Potrzebne jest nasze zaangażowanie; stałe bycie w przyjaźni z Bogiem, zachowywanie Jego przykazań, codzienna modlitwa budująca zaufanie -  w konsekwencji prowadząca do całkowitego oddania się Bogu. Podejmując drogę rozwoju wiary, otwiera się przed nami wspaniała perspektywa doświadczania obecności Boga w codziennym życiu i Jego bliskości w życiu przyszłym.                                                

Szczęść Boże