Drodzy Parafianie    

          Nic w naszym życiu nie może konkurować z Panem Jezusem. Cokolwiek nas odciąga od Niego, winno się stać przedmiotem naszej pracy nad sobą. Nie sposób być Jego uczniem, jeśli nie podejmie się radykalnej decyzji wyboru drogi wiary, drogi Kościoła, drogi krzyża  i odrzucenia wszystkiego, co oddala nas od naszego Zbawiciela. Ponieważ sami nic nie możemy bez Jego pomocy uczynić, musimy prosić w modlitwie o dar Bożej mocy i mądrości płynącej z wysoka.                                                    Szczęść Boże

Maryja jest piękna jak słońce

i wszystkie kwiaty na łące

Kocha bez wyjątku wszystkich ludzi

dobro w naszych sercach budzi

Gdy mamy kłopot, to nam pomoże

rozpoznać skryte plany Boże

Nigdy nas nie zwiedzie

pomocną dłoń poda w biedzie

Dziękuję Ci Maryjo Kochana

za to, że prowadzisz mnie do Chrystusa Pana

za to, że zawsze mogę liczyć na Ciebie

Pragnę być razem z Tobą w niebie

Na ziemie uśpioną - w błękitach i zorzach,
Szczeblami promieni schodzi Matka Boża
I ziarno po polach rozsiewa.
A ziarna w Jej dłoniach świetlanych się mienią -
- nim padną na skiby – zórz rannych czerwienią,
Rozlaną na niebie i drzewach.
Mgły siwe po polach i niwach się wloką,
Szatami piewczyni rozwiane szeroko.
I chaty niebieskie śpią jeszcze –
Gdy śliczna Panienka z zapaski srebrzystej,
Rozsiewa po skibach zbóż ziarna złociste,
I skrapia je rosą, jak deszczem.

Chrystus Król i Jego Panowanie to nasza nadzieja. W Nim, przez Niego i dla Niego wszystko ma bowiem swój cel ostateczny i jedyny. Jego panowanie już na tym świecie daje prawdziwy pokój, o którym pisze Pius XI: “Przeto gdyby kiedy ludzie uznali tak w życiu prywatnym, jak i publicznym królewską władzę Chrystusa, wówczas musiałyby przeniknąć wszystkie warstwy społeczne niewypowiedziane dobrodziejstwa, jak sprawiedliwa wolność, jak ład i uspokojenie, zgoda i pokój”. Jak uczy Kościół Święty – tak jak poza Kościołem nie ma zbawienia, tak też nie ma pokoju poza łaską Chrystusową