Triduum oznacza z łacińskiego trzy dni. Triduum Paschalne rozpoczyna się wieczorną mszą św. w Wielki Czwartek, kończy się nieszporami po południu Niedzieli wielkanocnej. Podczas tych dni w sposób szczególny rozpamiętywane są ostatnie chwile Jezusa przed Jego sądem, męką, drogę krzyżową, śmiercią i Zmartwychwstaniem.

WIELKI CZWARTEK

W tym dniu rano może być sprawowana tylko jedna msza św. - tzw. Msza Krzyżma świętego. Celebrowana jest w kościele katedralnym przez biskupa i kapłanów w każdej diecezji. Biskup konsekruje oleje, które są używane do chrztu i namaszczenia chorych. Wieczorem odprawia się uroczystą Mszę Św. Wieczerzy Pańskiej, która rozpoczyna Triduum Paschalne. To pamiątka Ostatniej Wieczerzy i ustanowienia dwóch sakramentów - Kapłaństwa i Eucharystii.

Po Mszy Św. przenosi się wszystkie puszki z Najświętszym Sakramentem do ciemnicy, w której odbywa się adoracja.

WIELKI PIĄTEK

To jedyny dzień w roku, w którym nie odprawia się Mszy świętej. Wiernych obowiązuje post ścisły - ilościowy i jakościowy. Od rana w kościołach trwa adoracja Najświętszego Sakramentu. Najważniejsza tego dnia jest Liturgia Męki Pańskiej, adoracja Krzyża.

WIELKA SOBOTA

Tego dnia poświęca się pokarmy wielkanocne. Całą sobotę trwa adoracja Najświętszego Sakramentu. Głównym punktem Wielkiej Soboty jest wieczorna, bardzo uroczysta Wigilia Paschalna. To najważniejsza liturgia w całym Roku Liturgicznym. Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy: nie wolno ich rozpocząć, zanim nie zapadnie noc. W kościołach rozbrzmiewa już radosne Alleluja, które zwiastuje Zmartwychwstanie Chrystusa.

WIELKA NIEDZIELA

Obchody Niedzieli Zmartwychwstania rozpoczyna procesja rezurekcyjna. Po jej zakończeniu w kościele odśpiewywany jest hymn Te Deum - Ciebie Boga wysławiamy i rozpoczyna się czas wielkanocny.

Główna celebracja rozpoczyna się przed kościołem. Kapłan ubrany w szaty mszalne koloru czerwonego przychodzi na miejsce rozpoczęcia liturgii. Kolor czerwony posiada w liturgii dwoistą symbolikę. Po pierwsze, oznacza krew przelaną przez Jezusa Chrystusa z miłości dla całego rodzaju ludzkiego. W niej jest zawarta cena naszego zbawienia. Drugie znaczenie koloru czerwonego to ogień. Pod postacią ognistych języków Duch Święty zstąpił na apostołów zgromadzonych w Wieczerniku w dniu Pięćdziesiątnicy. Kolor czerwony użyty w Niedzielę Palmową dla wszystkich uczestników liturgii jest zarazem zapowiedzią Męki Chrystusa jak i Pięćdziesiątnicy, w czasie której podobnie jak miało to miejsce dwa tysiące lat temu trzecia osoba Boska obdarzy swymi darami tych, którzy będą mieli wewnętrzną gotowość serca na ich otrzymanie. 

Wierni trzymają w rękach palmy. Są one symbolem odradzającego się nowego życia. Podobnie jak w przyrodzie rośliny i zwierzęta po zimie budzą się do życia, tak i my w okresie Wielkiego Postu poprzez post, jałmużnę i modlitwę oraz uczestnictwo w rekolekcjach i spowiedzi wielkopostnej przygotowywaliśmy się do duchowego odrodzenia. Symbol ten ma jeszcze jedno głębsze znaczenie, mianowicie zapowiada odrodzenie, które nastąpi po naszej śmierci. Wtedy dzięki Chrystusowi podobnie jak On powstaniemy do nowego życia wyzwolonego od wszelkiego zła. Wówczas, jak zostało to opisane w Apokalipsie św. Jana Apostoła, będziemy ubrani w białe szaty, a w rękach będziemy trzymać palmy (Ap 7, 9), oznaczające nasze zwycięstwo. Wyżej wspomniane prawdy celebrans ogłasza wiernym zgromadzonym na liturgii tymi słowami:

„Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowywaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód Misterium Paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością, pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu”.

          IV Niedziela Wielkiego Postu jest zwana niedzielą radości - Laetare - od pierwszych słów antyfony na wejście – Wesel się, Jeruzalem! A wszyscy, którzy ją miłujecie, śpieszcie tu gromadnie. Cieszcie się i weselcie, którzyście się smucili, radujcie się i nasyćcie się z piersi pociechy waszej. Uradowałem się, gdy mi powiedziano : Pójdziemy do domu Pańskiego. Kościół, Nowe Jeruzalem, cieszy się z obfitości dóbr nadprzyrodzonych, łask płynących z Chrztu i Eucharystii, którymi obdarza swe dzieci. W tradycji rzymskiej jest to "niedziela róż", ponieważ w tym dniu obdarowywano się pierwszymi kwiatami zakwitających róż, a Ojciec św. poświęcał złotą różę, którą ofiarowywał osobie zasłużonej dla Kościoła. Stąd w liturgii różowy kolor szat. Można go używać jedynie dwa razy w roku liturgicznym - dzisiaj oraz w III Niedzielę Adwentu, zwaną niedzielą Gaudete