Pani Gromniczna Matko Światłości,
pośród burz i zawiei,
śpieszysz do dzieci Swoich,
niosąc światełko nadziei.
Wśród niebezpieczeństw życia
gdy trudne nasze drogi
do Ciebie się uciekamy
byś ratowała od trwogi.
Kiedy ostatnia iskierka
w powiece naszej zaśnie,
światło które przyniosłaś,
nigdy przenigdy nie zgaśnie.
Ono nas poprowadzi
gdy ostatnia godzina,
płomieniem żywej wiary

prosto do Twego Syna.